My First Sachertorte

Ik besluit de beroemde Sachertorte te gaan maken. Het boekje Wiener Mehlspeisen beschrijft stap voor stap hoe dit moet. Chocola smelten, eieren splitsen, boter, suiker, taart in de oven. Afkoelen. Taart omkeren en abrikozenjam erover smeren en een nacht laten rusten. Dit gaat allemaal goed. De volgende ochtend ga ik de taart afwerken met chocolade glazuur. Een flinke hoeveelheid chocola smelten en met suiker en water laten koken. En blijven roeren. Nu wordt het ingewikkeld. Vervolgens moet je de glazuurmassa met een spatel over de wand van de kom heen en weer strijken.  Het zogenaamde Tablieren, zoals het recept zegt. De glazuur moet dan dickflüssig, glänzend und lippenwarm zijn. Ik probeer even met mijn vinger of hij al “lippenwarm” is. Au!!! Vinger verbrand. Nog even roeren dan maar. Als ik denk dat de glazuur goed is smeer ik deze over de taart. Niks dickflüssig. Kleverig en klonterig is hij geworden.  Ik bestrijk de taart die er nu uitziet als een maanlandschap. Ik vind mijn Sachertorte geen succes.

In het boekje ziet het er zo mooi uit

Stap 1: De chocoladetaart

De taart met abrikozenjam

De glazuur doet denken aan een maanlandschap

Koningsdag (2)

Voor alle duidelijkheid: Ik ben gevlucht. Het verschil tussen foto 1 (genomen uit het dakraam) en foto 2 moet duidelijk zijn.

Foto genomen uit het dakraam

Gevlucht voor Koningsdag

Den Hout

Wanneer het vroeger goed weer was werden de sportlessen op de middelbare school buiten gegeven in plaats van in de gymzaal. De sportvelden waren in Schalkwijk en ongeveer een kwartier fietsen vanaf school. Met de sporttas onder de snelbinders over het fietspad door de Haarlemmer Hout. Halverwege was een huisje waar je gevulde koeken en drop kon kopen. Dit was een vaste stopplaats op weg naar het sportveld. Je had maar ongeveer 5 minuten om te stoppen, anders kwam je te laat voor de les. Dus dat was dringen. Twintig jongeren die binnen 5 minuten een gevulde koek wilden kopen. Vandaag loop ik door de Haarlemmer Hout. Het snoephuisje is een eethuisje geworden. De hertenkamp is een kinderboerderij geworden.

In de Haarlemmer Hout

In de Haarlemmer Hout (2)

Eethuisje in de Hout

Tussen de bloemen

Net als elk jaar staat het bloemencorso weer opgesteld in Haarlem. Je moet er van houden. Het is druk en er wordt vooral gegeten en gefotografeerd met smartphones. “Iets meer naar links, dan sta je er goed op”. En ook is er een wandelende narcis op stelten. Groeten uit Haarlem.

Tussen de bloemen

Foto’s met de smartphone

“Iets meer naar links”

De wandelende narcis

Kermis

De kermis staat opgesteld op de Grote Markt. Het ene moment schijnt de zon en het volgende moment hagelt het. Wat zal het koud zijn in het reuzenrad. Op de grond waait al zo’n ijzige wind.

Reuzenrad op de markt

Kermis op de markt

 

 

Artsenijmenger

Ik speur het internet af naar mijn voorvaderen. Vijf generaties terug (mezelf niet meegerekend) kom ik terecht bij apotheker Johan Adam Willems (1788 – 1849). In het naamregister van de stad Amsterdam uit 1840 zie ik dat hij in de Vijzelstraat woonde. Bij de Kerkstraat.  Het pand is nu moeilijk terug te vinden. Huisnummers waren in die tijd nogal onduidelijk of misschien is het huis inmiddels wel afgebroken. Als beroep werd artsenijmenger opgegeven. In het apothekersregister staat dat hij in 1814 zijn apothekersdiploma heeft gehaald. Hij had wel een mooie handtekening. Die is dan weer te vinden op een huwelijksakte.

Artsenijmenger

Uit het apothekersregister

Een zoon wordt boekhandelaar. Ook in de Vijzelstraat

Een zwierige handtekening