Het licht is terug

Na een aantal sombere dagen is vandaag het zonlicht weer terug. En hier zijn de foto’s van vandaag. Op nummer 1: Lunch met bruin brood en abrikozenjam. Foto nummer 2: De Brouwersvaart gezien vanuit Overveen. En foto 3: De gedempte Oude Gracht met het gebouw van wat ooit V&D was.

Bruin brood met abrikozenjam

Bruin brood met abrikozenjam

Brouwersvaart

Brouwersvaart

Gedempte Oude Gracht

Gedempte Oude Gracht

Keukenkastjes (3)

Zelf stucadoren; het blijft lastig. Het begint al met de geleider profielen die ik met proppen gips tegen de muur heb geplakt. Ik controleer met de waterpas of het loodrecht is. Maar de waterpas is sterk magnetisch. Leuk als je het nodig hebt maar nu trekt de waterpas de profielen weer los uit het gips. Dan het aanmaken van het gips. Als ik de boormachine met menger in de mengkuip zet spettert het gips alle kanten op. Tegen de muren, tegen mezelf, alles zit onder. Verder is de boormachine te zwak voor de dikke massa. De boor mengt een beetje en begint branderig te ruiken. Dan maar verder met de hand en met een troffel. Het gaat zwaar en er blijven klontjes in het gips zitten. Het gips tegen de wand zetten gaat redelijk goed. Het is aardig vlak, maar niet mooi glad. Dat lukt later nog wel met een tweede dunne laag. De ruimte van de profielen die ik er weer uit heb gehaald moet toch ook nog opgevuld worden. En wat een rommel. Echt alles zit onder het gips; de vloer, mijn broek, het aanrecht, het trapje. Bij het lopen laat ik een spoor van gipsen voetafdrukken achter. Als de vloer uiteindelijk is gedweild blijft er nog een witte waas.

Overal zit gips

Overal zit gips


Witte voetstappen door het hele huis

Witte voetstappen door het hele huis

Keukenkastjes (2)

Ik was niet van plan over de nieuwe keukenkastjes te berichten maar er werd af en toe naar gevraagd. Daarom vandaag de laatste ontwikkelingen. De waterleiding die achter de stuclaag tevoorschijn kwam, en waarvan ik geen idee heb waarvoor die dient, heb ik laten zitten. Ik heb een nieuwe balk tegen de muur geschroefd. Met schroeven van 1 cm dik en een lengte van 10 cm. Er zitten acht schroeven in de balk. De schroeven zitten verdiept in het hout omdat de ophangrail nog op de balk geschroefd moet worden. Met afstandsblokjes van kunststof heb ik de oneffenheden van de muur opgevangen. De balk is nu loodrecht terwijl de muur een lichte golving vertoont. Ik denk dat alles voldoende goed vast zit. Dat zal blijken als de kastjes er aan hangen en de boel niet van de wand af dondert (Zoals bij de overburen).

Een onduidelijke waterleiding

Een onduidelijke waterleiding

Afstandsblokjes om de oneffenheden in de muur op te vullen

Afstandsblokjes om de oneffenheden in de muur op te vullen

3 millimeter verschil tussen de muur en de balk

3 millimeter verschil tussen de muur en de balk

Stevige schroeven van 1 cm dik en 10 cm lang

Stevige schroeven van 1 cm dik en 10 cm lang

Het is weer een flinke troep in de keuken

Het is weer een flinke troep in de keuken

De balk zit vast op de muur: Kaarsrecht en horizontaal

De balk zit vast op de muur: Kaarsrecht en horizontaal

Hoogwerker

Tussen de gevels in de Barteljorisstraat zijn dunne kabels gespannen. De feestverlichting die in december aan deze kabels hangt is inmiddels weggehaald. De hoogwerker die hier vanmiddag aan het werk was is aan zo’n kabel blijven hangen en heeft een heel stuk uit de gevel getrokken. In Haarlem is altijd iets te beleven.

Schade aan een gevel in de Barteljorisstraat

Schade aan een gevel in de Barteljorisstraat

Een stuk uit de gevel getrokken

Een stuk uit de gevel getrokken

Sneeuwpop

Deze morgen sneeuwt het. Niet veel maar voldoende voor een sneeuwpop. Op mijn vraag wie de pop gemaakt heeft is het antwoord: “Mijn moeder heeft hem gemaakt……. ik heb het haar gemaakt………Maar eigenlijk heb ik hem gemaakt”.

Sneeuwpop

Sneeuwpop

Sneeuwpop (2)

Sneeuwpop (2)

Sneeuwpop (3)

Sneeuwpop (3)

Keukenkastjes

Hier volgt een bericht voor diegenen die mijn huis van binnen kennen. De keukenkastjes boven het aanrecht in de kleine keuken worden vernieuwd. Dat was hard nodig. De deurtjes sloten niet meer, de scharniertjes waren uitgelubberd, de kastjes hingen scheef en er zat schimmel in. Nieuwe kastjes van Ikea in elkaar zetten en ophangen is eenvoudig. Tenminste als je een vlakke achterwand hebt. Dat is niet het geval. Ook zitten er twee scheuren in de muur en valt de pleister op sommige stukken als een natte zakdoek van de muur. Klussen dus. De scheuren zijn inmiddels dichtgesmeerd met cement. De losse stukken zijn weggebikt. Een blik met voorstrijkmiddel en een zak gips liggen klaar. Stucadoren! Daar gaat ie weer. Met dank aan Maria Montessori: “Leer mij het zelf te doen.” Hoera.

Scheur in de muur gerepareerd met cement

Scheur in de muur gerepareerd met cement

De muur ziet er niet best uit

De muur ziet er niet best uit

Weer veel rommel op het aanrecht

Weer veel rommel op het aanrecht

Een vage herinnering

De eerste keer dat ik ooit iets zag van moderne kunst was in 1961 bij de tentoonstelling “Bewogen beweging”. Mijn ouders hadden mij meegenomen naar het Stedelijk museum in Amsterdam. Wat moderne kunst was wist ik niet, maar de machines van Jean Tinguely bewogen wild heen en weer en dat vond ik prachtig. Vandaag opnieuw naar de tentoonstelling van Tinguely. Er komen vage herinneringen boven als ik de draaiende en piepende installaties zie. Er is iets blijven hangen van vroeger.

Naar het Stedelijk Museum in Amsterdam

Naar het Stedelijk Museum in Amsterdam

Het draait en het piept

Het draait en het piept

Jean Tinguely

Jean Tinguely

Samenwerking met Nikki de St Phalle

Samenwerking met Nikki de St Phalle

De constructie

De constructie

Kinderen leven zich uit op de tekenmachines van Jean Tinguely

Kinderen leven zich uit op de tekenmachines van Jean Tinguely