Overweg

Een onbewaakte overweg tijdens een wandeling door de Betuwe. Er staat een waarschuwingsbord. Maar wat een vreemde tekst. Als je echt veilig over wilt steken moet je een kwartier wachten tot de trein voorbij is. Of zou deze tekst grappig bedoeld zijn?

Onbewaakte overweg

Onbewaakte overweg

Waarschuwingsbord bij de overweg

Waarschuwingsbord bij de overweg

Landschap in de Betuwe

Landschap in de Betuwe

Ruige rijp

Nog een paar foto’s van afgelopen woensdag (18 januari).  Ruige rijp heet dit volgens de weerman bij het journaal. Ik noem het aanvriezende mist. Dat is hetzelfde. Het blijkt ook niet zo veel voor te komen. Het levert wel mooie plaatjes op. Langs de Brouwersvaart bij het Houtmanpad en bij het Brouwerskolkje.

Winter bij het Houtmanpad

Winter bij het Houtmanpad

Ruige rijp

Ruige rijp

Brouwersvaart bij het Houtmanpad

Brouwersvaart bij het Houtmanpad

Bij het Brouwerskolkje

Bij het Brouwerskolkje

Brouwerskolkje in wintertooi

Brouwerskolkje in wintertooi

Draai de nul dus niet de K

Bij het opruimen vind ik tussen een oud boek een klein papieren zakje. Magazijn “De Vlijt” staat er op. Manufacturen, Babykleding, Wol, Tricotages, Werkmanskleding, Herenmode artikelen. Het magazijn was gevestigd in Groenekan, in mijn geboorteplaats. Mijn moeder heeft destijds voor 1 gulden en 2 cent iets gekocht bij magazijn “De Vlijt”. Knoopjes voor een gebreide broek voor mij? Of bolletjes wol? Er was telefoon bij magazijn de Vlijt. Nummer K 3401-244. Ik herinner mij de tekst “Draai de nul dus niet de K”. Dit stond in het telefoonboek gedrukt. Omdat ik dit niet begreep bleef ik steeds opnieuw deze regel lezen. Magazijn de Vlijt is van voor de tijd dat netnummers met een nul begonnen.

Papieren zakje voor manufacturen

Papieren zakje voor manufacturen

Weer geen winter

Met veel tamtam wordt het ’s avonds aangekondigd. Sneeuw, ijzel, strooiwagens gaan de weg op, ga niet uit huis als het niet nodig is, code oranje. Hijgerig waarschuwen het journaal en het weerbericht voor de winter. Als ik de vanochtend de gordijnen openschuif hoop ik op een winters plaatje. Een dik pak sneeuw schitterend in het zonlicht. Maar dat valt tegen. Anderhalf sneeuwvlokje op de daken, een grijze grauwe lucht en natte straten. Zelfs geen ijzel. Het kleine sneeuwballetje dat ik gisterenavond heb gemaakt ligt te smelten in de dakgoot.

Sneeuwballetje smelt in de dakgoot

Sneeuwballetje smelt in de dakgoot

“My First Appeltaart”

Vandaag voor het eerst appeltaart gebakken. In de nieuwe keuken en met de oven en een degelijk recept uit Het Grote Bakboek van mijn  moeder moet dat lukken. Boter, basterdsuiker, zelfrijzend bakmeel, gemalen amandelen, citroenschil,  goudrenetten, ik weeg alles zorgvuldig af. Ik vul de nieuw gekochte springvorm met het deeg en de appels. De reepjes deeg op de bovenkant van de taart zien er rommelig uit, dat zou beter kunnen. Dan gaat de taart in de oven. Na ongeveer een uur en een kwartier is hij klaar.  De geur van verse appeltaart verspreidt zich in huis. Als de taart voldoende is afgekoeld ga ik proeven. Mmm. Heerlijk. De vers geraspte citroenschil in het deeg past erg goed bij de appelen. “My first appeltaart” is een succes.

Klaar voor de start

Klaar voor de start

Deeg kneden

Deeg kneden

De vormgeving van de taart kan beter

De vormgeving van de taart kan beter

De taart smaakt prima

De taart smaakt prima

Koud

Er staat een stormachtige wind aan zee. Ik kom niet tot een poëtische beschrijving of tot een leuk stukje bij de foto van deze dag. Het blijft bij: Wind noord-noord-west, kracht zeven, 16 meter per seconde bij een temperatuur van 6 graden Celsius en een verblijf van 5 minuten op de boulevard. (Daarna weer snel de auto in, Brrrr)

Een ijskoude wind

Een ijskoude wind