Groenekanseweg

Ik heb een afspraak in De Bilt. De kortste route is via de Groenekanseweg. Op nummer 185 stond mijn wieg. We hebben er niet lang gewoond, misschien twee of drie jaar, maar toch herken ik het huis en het hek ervoor. Ik herinner me de geur van de appels die opgeslagen lagen in de schuur. In de oude albums zijn bijna geen foto’s van het huis. Er is een foto, genomen voor het huis,  waar ik als baby van nog geen jaar op de arm van mijn moeder zit. Ik maak nu weer wat foto’s van het huis. Het ziet er goed onderhouden uit, maar de kippen en de koe en de klimop en de appelbomen zijn verdwenen.

Mijn moeder met mij. Groenekanseweg. Juli 1950

Mijn moeder met mij. Groenekanseweg. Juli 1950

Groenekanseweg 185. Augustus 2016

Groenekanseweg 185. Augustus 2016

Groenekanseweg 185. Augustus 2016 (2)

Groenekanseweg 185. Augustus 2016 (2)

Kort stadsbezoek

Vandaag een korte tussenstop in Harderwijk. Een aardig oud stadje. Ik had het nooit eerder gezien. Veel strandgangers opgepropt op het kleine strandje. En wat een eigenaardig metselwerk aan de oude stadsmuren. Daar is waarschijnlijk eeuwenlang aan opgeknapt.

Harderwijk Vischmarkt

Harderwijk Vischmarkt

De Vischpoort met lichttoren

De Vischpoort met lichttoren

Harderwijk strand

Harderwijk strand

Stadsmuur

Stadsmuur

Brug

De nieuwe spoorbrug bij Muiden over de A1 is vandaag geopend voor treinverkeer. Ik rijd er met de auto onderdoor. Op de brug staat de trein stil. Is dit om de reizigers te laten zien hoe mooi het uitzicht is? Of is de brug nog niet veilig, of teveel uitgezet door de warmte? De trein blijft stil staan, en het autoverkeer onder de brug staat trouwens ook bijna stil.

Spoorbrug over de A1

Spoorbrug over de A1

On the road

(Zondag) Even voor de goede orde. Ik ben weer thuis. En hierbij nog een paar foto’s van een dag in de auto. Van een bijna verlaten snelweg in de ochtend tot een file op de boulevard périphérique van Parijs en een impressie van een rustplaats langs de snelweg.

Doorrijden op een bijna verlaten autoroute

Doorrijden op een bijna verlaten autoroute

Stapvoets bij Parijs

Stapvoets bij Parijs

Pauze

Pauze

Pauze (2)

Pauze (2)

Naar huis

(Zaterdag) Na het ontbijt in de zon ga ik op weg. Zo’n 1300 km voor de boeg. Na een half uur rijden begint het te regenen. Het is af en toe flink mistig. En het is een “rode zaterdag” dus erg veel verkeer op de weg. Kilometers lang gaat het stapvoets. File na file. Het schiet maar niet op. Om 6 uur in de middag bereik ik Bourges. Op het kussen van het bed in het hotel ligt een zakje Trolli als welkomsgeschenk. Dat maakt alles goed.

Regen bij Millau

Regen bij Millau

Het schiet niet op

Het schiet niet op

Het sukkelt voort

Het sukkelt voort

Trolli, een welverdiende beloning

Trolli, een welverdiende beloning

Van Lyon naar Clermont l’Hérault

De eerste stop van de dag is in Saint-Etienne. Een terras voor koffie is makkelijk te vinden. Meestal op een centraal plein bij of naast de kerk, die hier weerspiegelt in het water van de stadsfonteintjes. Aan het eind van de dag ben ik bij het Lac du Salagou. Bij de strandbar is het rommelig en gezellig alternatief. Een beetje een hippie-bar. In de omgeving zie ik dat er wild gekampeerd wordt. Hier kan dat blijkbaar nog.

Koffie op het plein in Saint-Etienne

Koffie op het plein in Saint-Etienne

Mediterrane sfeer in St. Etienne

Mediterrane sfeer in St. Etienne

Strandbar aan het Lac du Salagou

Strandbar aan het Lac du Salagou

De strandbar

De strandbar

Alle tafels zijn gereserveerd. Vanavond groot feest bij de strandbar.

Alle tafels zijn gereserveerd. Vanavond groot feest bij de strandbar.