Kinderachtig

Ik ben in de winkel van Xenos. Er liggen kartonnetjes met 8 plastic kakkerlakken voor 1 Euro. Ik krijg associaties met vieze hotelkamers in vakantielanden. Ik ga binnenkort een week naar de Canarische eilanden. De kakkerlakken gaan in het winkelmandje. Ik vind mezelf kinderachtig maar moet er toch ook om lachen.

8 plastic kakkerlakken voor 1 Euro

8 plastic kakkerlakken voor 1 Euro

Keukenmachine

Ik ga Indonesisch koken. Veel recepten beginnen met het snipperen van één of meerdere uien. Een vervelend klusje en het geeft hinderlijk tranende ogen. Dan bedenk ik me dat ergens op zolder de oude keukenmachine van mijn moeder moet staan. Ik vind de BRAUN machine en poets het stof en het vuil er af. Alle hulpstukken zijn er nog en zien er goed uit. Stekker in het stopcontact en draaien maar. De machine doet het prima. Binnen een minuut zijn vier grote uien perfect gesnipperd.

De BRAUN keukenmachine

De BRAUN keukenmachine

Het eerste gerecht is klaar: Semur daging

Het eerste gerecht is klaar: Semur daging

“Niks aan de hand” zondag

Het is eind september maar het lijkt wel voorjaar in de stad. In het park zitten de mensen in het gras en de krokussen bloeien. Er wordt veel met bootjes gevaren. Het is zo’n echte “niks aan de hand” zondag. Een beetje Haarlems.

Varen door de grachten en singels

Varen door de grachten en singels

De krokussen bloeien

Het lijken krokussen, maar dat zijn het niet

Post uit Frankrijk

Er valt een brief door de brievenbus. Post uit Frankrijk. Van de République Française. Ik ben geflitst op zo’n eindeloze route nationale waar je 90 km/h mag rijden maar bij de dorpen moet afremmen tot 50. Ik reed 58. Hoe makkelijk rijd je iets te hard bij zo’n dorp. En hoe makkelijk kun je dan ook betalen op de website van de République Française. Creditkaart nummer invullen en klik…..weg is je 90 Euro.

Geflitst in Frankrijk

Geflitst in Frankrijk

Appels plukken

Ik help mee met appels plukken in de boomgaard in de Betuwe. Ik pluk met één hand en draai de appels nog even rond om te kijken of er geen rare plekken op zitten. Ik hoor dat een echte plukker twee appels tegelijk pakt. Dat gaat natuurlijk veel sneller en zo voorkom je dat de tweede appel uit de boom valt terwijl je de eerste appel vast pakt. En dan zijn er achteraf mensen die mij vragen wat dat nou oplevert zo´n kist appelen. Dat weet ik niet. Het gaat mij om het bezig zijn in de natuur, een bijdrage aan de oogst en het bijpraten met familie en bekenden. Voor de gezelligheid. Het was een mooie dag  en ik heb geen idee hoeveel kilo appels er geplukt is.

Klaar om geplukt te worden

Klaar om geplukt te worden

Kist met appels in de boomgaard

Kist met appels in de boomgaard

Kistjes op de kar

Kistjes op de kar

In de boomgaard

In de boomgaard

Vliegen

Er worden nog een paar flauwe grappen gemaakt, zoals “Wie krijgt je auto na de crash?” en “Mag ik je gitaar hebben?”  Vervolgens krijg ik de veiligheidsparachute omgegespt en ik wurm mij in het nauwe stoeltje. Dan gaat de gordel om, ik zit boven en onder stevig vast. De piloot kruipt voor me in de zweefvlieger en het transparante dak wordt dichtgeklapt. Er wordt een kabel aan de neus van het toestel bevestigd en aan de andere kant van het veld begint de lier de kabel op te winden. We schieten vooruit en omhoog. Een beetje eng is het wel. Vooral als we heel scheef gaan om bochten te maken. De piloot vliegt altijd rustig als hij met mensen voor het eerst de lucht in gaat. Ik hoef dan ook niet te spugen en het uitzicht is spectaculair. We blijven ongeveer een kwartier boven cirkelen, er is niet al te veel thermiek. De landing gaat goed. Niemand krijgt mijn auto of mijn gitaar.

Het zweefvliegtuig

Het zweefvliegtuig

Ik wurm mezelf in het toestel

Ik wurm mezelf in het toestel

Bocht naar rechts

Bocht naar rechts

Veilig geland

Veilig geland